Dertien maanden geleden hoorde GZ-psychologe Karlijn dat ze borstkanker had. Een agressieve vorm. Samen met haar vriend Bart ziet ze de tocht naar de top van de Col de La Madeleine als een symbolische afsluiting van een intense periode én als een overwinning op de ziekte.
“Misschien ben ik wat overmoedig. We zijn pas dertien maanden verder. Tijdens mijn behandeling dacht ik dat ik dat wel weer ging kunnen. Dat kwam met name door positieve uitslagen na de chemotherapie en het vlotte herstel na de operatie. Nu het zo dichtbij komt, vind ik het toch een beetje spannend… Maar ik ga hoe dan ook boven komen.”
Tijdens haar behandeling bleef Karlijn werken aan haar conditie. Inmiddels voelt ze zich fit, traint ze flink en is ze vooral trots dat ze weer in staat is zo’n prestatie neer te zetten. Toch verwacht ze dat de klim niet alleen fysiek zwaar wordt. “Dat ik stuk ga, staat buiten kijf. Misschien dat het daarom ook wel emotioneel wordt. Ik laat het allemaal op me afkomen.”
Dat de tocht wordt georganiseerd door het ziekenhuis waar ze zelf werkt én behandeld werd, maakt het extra bijzonder. Als GZ-psycholoog van het Catharina Ziekenhuis zag ze regelmatig patiënten met kanker. “Dan dacht ik steeds: wat heb ik het toch goed. Wat een leed voor al die patiënten. En dan hoor je opeens zelf dat je borstkanker hebt…”
“Dat ik zo iets kan betekenen voor patiënten die na mij komen én iets kan doen voor artsen en onderzoekers in mijn eigen ziekenhuis maakt het extra speciaal. Hoe bijzonder is het dat we nu, na een intensieve behandelperiode, weer gezond en wel samen met onze meiden Sam en Puck volop van het leven genieten. Ook dat zal zaterdag wel een paar keer door mijn hoofd schieten.”
Karlijn steunen? Dat kan via deze link.
