Acht jaar nadat ze zelf borstkanker kreeg, staat Ingeborg aan de voet van de Col de la Madeleine. Morgen wandelt ze tijdens Klimmen tegen Kanker naar boven. Een flinke fysieke uitdaging, maar voor haar gaat deze dag vooral over wat eraan voorafging.
Ingeborg kreeg borstkanker toen haar kinderen nog jong waren. Twee jaar eerder was ook bij haar moeder borstkanker vastgesteld. Moeder en dochter bleken dezelfde erfelijke aanleg te hebben. Ingeborg kreeg chemotherapie en werd geopereerd. Later liet ze preventief ook haar andere borst en haar eierstokken verwijderen. Complicaties en de coronaperiode maakten haar behandeltraject langer dan verwacht.
Inmiddels is dat jaren geleden. Het gaat goed met haar. “Als ik de Camino kan lopen en hier een berg op kan wandelen, mag ik daar heel blij mee zijn.”
Juist wandelen kreeg in de jaren na haar ziekte steeds meer betekenis. Vorig jaar liep ze in haar eentje de Portugese Camino, van Porto naar Santiago de Compostela. Twee weken onderweg zijn gaf haar de ruimte om veel op een rijtje te zetten. “Wandelen is voor mij echt een vorm van verwerking geworden. Ik heb pas later ontdekt hoeveel het me brengt.”
“Dit ga ik doen”
Toen ze Klimmen tegen Kanker voorbij zag komen, hoefde ze daarom niet lang na te denken. Het evenement combineert iets wat haar goed doet met een doel dat dichtbij komt. “Lekker wandelen in een mooie omgeving en tegelijkertijd geld ophalen voor iets wat ik echt heel belangrijk vind. Toen dacht ik: dit ga ik doen.”
De klim krijgt ook een emotioneel randje. Ingeborg neemt twee stenen mee naar boven om bij de gedenkplek te leggen. Eén voor haar moeder, die op 71-jarige leeftijd overleed, en één voor haar buurvrouw, die afgelopen zomer plotseling aan een agressieve vorm van kanker overleed.
“Het wordt pittig. Maar het is ook mooi om de wilskracht van toen nu te gebruiken voor zo’n fysieke uitdaging.”
Ingeborg steunen? Dat kan hier.
